تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
الَّذِينَ کَفَرُوا لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ کَبِيرٌ «7»
بعد از آن بيان حال کفار و مؤمنين را فرمايد براى تنبيه:
الَّذِينَ کَفَرُوا: کسانى که کافر شدند به خدا و رسول و دعوت شيطان را اجابت کردند، لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ: براى ايشان است عذابى سخت در آخرت.
وَ الَّذِينَ آمَنُوا: و آنانکه ايمان آوردند به خدا و پيغمبر، وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ: و بجا آورند کارهاى شايسته و پسنديده و خالص، لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ کَبِيرٌ: براى ايشان است آمرزش گناهان و مزدى بزرگ، يعنى ثواب ابدى و نعمت هميشگى بهشتى.