تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنْ تَدْعُوهُمْ لا يَسْمَعُوا دُعاءَکُمْ وَ لَوْ سَمِعُوا مَا اسْتَجابُوا لَکُمْ وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَکْفُرُونَ بِشِرْکِکُمْ وَ لا يُنَبِّئُکَ مِثْلُ خَبِيرٍ «14»
إِنْ تَدْعُوهُمْ: اگر بخوانيد بتان و معبودان باطل را در جرّ نفعى يا دفع ضررى، لا يَسْمَعُوا دُعاءَکُمْ: نشنوند خواندن شما را، زيرا جمادند و جماد را شنوائى نيست. وَ لَوْ سَمِعُوا: و اگر بشنوند دعاى شما را بر سبيل فرض و تمثيل، مَا اسْتَجابُوا لَکُمْ: اجابت نکنند شما را و مراد شما را ندهند، زيرا قادر نيستند بر رساندن منافع و دفع مضار، يا به جهت تبرى آنها از شما در آنچه دعوى آن مىکنيد از الوهيت آنان؛ چه آنها اسناد معبوديت به خود نمىکنند و منکر دعوى
جلد 11 - صفحه 24
شما هستند. وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَکْفُرُونَ بِشِرْکِکُمْ: و روز قيامت کافر شوند به شرک آوردن شما، يعنى معترف شوند به بطلان شرک شما يا منکر پرستش شما شوند و گويند: ما کُنْتُمْ إِيَّانا تَعْبُدُونَ «1». به اين طريق که حق تعالى ايشان را به نطق آورد تا توبيخ عبده خود کنند. نزد بعضى مراد اين معبودان، حضرت عيسى و ملائکهاند، يعنى التفاتى به آنها نکنند و اجابت قول آنها ننمايند به جهت بغض و غيظ بر ايشان. وَ لا يُنَبِّئُکَ مِثْلُ خَبِيرٍ: و خبر ندهند از حقيقت کارها و صلاح و فساد و منافع و مضار آنها هيچ خبر دهنده مانند ذات آگاه و داناى به حقايق امور، يعنى خداوند يکتا، زيرا او است دانا به حقيقت اشياء.