نکته‌های تفسیر نور

کلمه‌ى‌ «وِزْرَ» به معناى سنگينى و بار است. «مُثْقَلَةٌ» يعنى سنگين بار. «حمل» بارِ پشت و «حمل» بار شکم را گويند. «1» در قرآن مى‌خوانيم که گروهى براى اغفال و فريب ديگران مى‌گويند: «اتَّبِعُوا سَبِيلَنا وَ لْنَحْمِلْ خَطاياکُمْ» «2» ما گناه شما را به دوش مى‌گيريم اين آيه جواب آنها را مى‌دهد. سؤال: آيا مى‌توان به استناد اين آيه که در قيامت بار هر کس به دوش خود اوست و ضربه‌اى به ديگرى نمى‌زند، بگوئيم پس ما کارى به گناهکاران نداشته باشيم زيرا بار گناهشان به دوش خودشان است و به ما کارى ندارد؟ پاسخ: اين آيه، توجيه سکوت در برابر منکرات نيست زيرا خود سکوت، گناهى است بر گردن افراد ساکت. وظيفه ما امر به معروف و نهى از منکر است ولى اگر گوش ندادند گناهشان به دوش ما نيست. گرچه هر کس تنها مسئول کار خويش است، امّا اگر کسى راه و سنّت غلطى را در جامعه‌ «1». تفسير نمونه، به نقل از مفردات راغب. «2». عنکبوت، 12. جلد 7 - صفحه 489 پايه‌گزارى کرد علاوه بر منحرفان، اين سنّت گزار نيز مسئول است زيرا راهنماى انحراف و گناه، شريک در انحراف و گناه است.