کلمه «ظل» به معناى سايه و کلمه «حرور» به معناى باد داغ و سوزان است.
در اين آيات، مؤمن و کافر به چهار چيز تشبيه شدهاند که نتيجه اين چهار مقايسه و تشبيه آن است که مؤمن از نظر شخصيّت و سرنوشت با کافر يکسان نيست.
مؤمن به بينا و کافر به نابينا.
مؤمن به نور و کافر به تاريکى.
مؤمن به سايه آرام بخش و کافر به باد سوزان و داغ.
مؤمن به زنده و کافر به مرده.
مؤمن، رو به رشد و حرکت است، زيرا هم چشم حقيقتبين، هم نور دارد، هم نفس پاک و هم دل زنده. امّا کافر حاضر نيست حقيقت را ببيند و به خاطر سنگدلى، آن را نمىپذيرد و به دليل ظلمات جهل و تعصّب و تحجّر در راه حقّ حرکت نمىکند.
جلد 7 - صفحه 491