«جُدَدٌ»، جمع «جده» و «جاده» به معناى راه است، «بِيضٌ» جمع «أبيض» به معناى سفيد، «حُمْرٌ» جمع «أحمر» به معناى سرخ و «سُودٌ» جمع «أسود» به معناى سياه است.
«غَرابِيبُ» به معناى سياه پر رنگ است و شايد دليل آن که عرب‌ها به کلاغ، غُراب مى‌گويند چون رنگش سياه است.
گرچه در اين آيات، سه رنگ سفيد و سرخ و سياهِ کوه‌ها را ذکر کرده است ولى با تعبير «مُخْتَلِفاً أَلْوانُها» اشاره مى‌کند که کوه‌ها منحصر در اين سه رنگ نيستند.