اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
لِيُوَفِّيَهُم أُجُورَهُم وَ يَزِيدَهُم مِن فَضلِه‌ِ إِنَّه‌ُ غَفُورٌ شَکُورٌ (30)
هر آينه وفا ميفرمايد اجر آنها را بالتمام و زياد ميفرمايد آنها را از فضل خود محققا او است آمرزنده و پاداش کننده.
لِيُوَفِّيَهُم أُجُورَهُم توفي يعني هيچ عمل آنها را بي اجر نميگذارد و در اجر آنها هم نقصاني نميکند مثل وفاء دين که بالتمام اداء ميکند مديون و وفاء بعهد و نذر و قسم که بر طبق آن عمل ميکند طابق النعل بالنعل چنانچه ميفرمايد وَ إِن تُطِيعُوا اللّه‌َ وَ رَسُولَه‌ُ لا يَلِتکُم مِن أَعمالِکُم شَيئاً إِن‌َّ اللّه‌َ غَفُورٌ رَحِيم‌ٌ (حجرات آيه 14) يعني کم نميکند بلکه.
وَ يَزِيدَهُم مِن فَضلِه‌ِ فضل الهي بسيار است و بزرگ و عظيم است چنانچه ميفرمايد وَ اللّه‌ُ ذُو فَضل‌ٍ عَظِيم‌ٍ (آل عمران آيه 68).
إِنَّه‌ُ غَفُورٌ شَکُورٌ چه اندازه تفضل است که اطلاق شکور بر خود فرموده يعني قدر داني بنده‌گي بنده‌گانش ميکند و آنها را محترم ميدارد و عزت ميگذارد.