اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِن‌َّ الَّذِين‌َ يَتلُون‌َ کِتاب‌َ اللّه‌ِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ أَنفَقُوا مِمّا رَزَقناهُم سِرًّا وَ عَلانِيَةً يَرجُون‌َ تِجارَةً لَن تَبُورَ «29»
بدرستي که کساني که تلاوت ميکنند کتاب الهي را و بر پا ميدارند نماز را و انفاق ميکنند از آنچه روزي کرديم آنها را چه پنهاني و چه آشکارا اميد دارند تجارتي را که هرگز از بين نميرود.
بعد از اينکه خداوند بيان خوف را فرمود بيان رجاء را ميفرمايد که مؤمن بايد بين خوف و رجاء باشد در بسياري از اخبار دارد که خوف و رجاء بايد مساوي باشد مثل دو سبابه نه سبابه و وسطي و در بعض اخبار دارد که رجاء بايد بر خوف زيادتي داشته باشد و جمع بين اينکه دو را باين نحو کردند که انسان نظر بخود کند خود را بين بهشت و جهنم ببيند و نداند کدام طرفي ميشود و اگر نظر بخداي خود کند اميدش بيشتر باشد: يا من سبقت رحمته غضبه و همين نحو که خوف بايد آثارش ظاهر باشد رجاء هم بايد آثارش ظاهر شود مجرد تمني نباشد لذا ميفرمايد:
إِن‌َّ الَّذِين‌َ يَتلُون‌َ کِتاب‌َ اللّه‌ِ که تلاوت و قرائت قرآن عبادت بزرگيست که هر يک سوره بلکه در هر يک از آياتش چه فوائد دنيوي و چه مثوبات اخروي دارد که در مورد هر يک بيان شده بعلاوه تأکيدات زياد در قرآن و اخبار بر اينکه داريم ميفرمايد فَاقرَؤُا ما تَيَسَّرَ مِن‌َ القُرآن‌ِ الي قوله تعالي- فَاقرَؤُا ما تَيَسَّرَ مِنه‌ُ- الآيه (مزمل آيه 20) و براي ختم قرآن بالاخص در شهر رمضان که دارد زين العابدين چهل ختم قرآن داشتند که هر آيه‌اي ثواب يک ختم دارد.
وَ أَقامُوا الصَّلاةَ چه صلوات مفروضه و چه نوافل يوميه و چه صلوات مندوبه
جلد 15 - صفحه 27
و چه صلوات مبتدئه که فرمود الصلاة خير موضوع فمن شاء استقل‌ّ و من شاء استکثر.
وَ أَنفَقُوا مِمّا رَزَقناهُم چه انفاقات واجبه و چه مندوبه و چه صدقات مستحبه مخصوصا براي ترويج دين و اعلاء کلمه اسلام و بناء معابد و مزار.
سِرًّا وَ عَلانِيَةً مشروط بر اينکه خالي از قصد ريا و شوائب ديگر باشد.
يَرجُون‌َ تِجارَةً لَن تَبُورَ خبر ان‌ّ است يعني اينها اميدوارند تجارت و نفعي را که تمام شدني نيست و از بين رفتني نيست که بهشت و نعم آن و درجات آن باشد و اينکه مذکورات از باب مثال است و الا جميع عبادات اينکه نحوه است و تمامش مشروط بايمان است.