1- بهشت، ابدى است. «دارَ الْمُقامَةِ»
جلد 7 - صفحه 503
2- بهشتيان، نعمتها را از فضل خدا مىدانند، نه از عمل خود. «مِنْ فَضْلِهِ»
3- رنج و غم با بهشتيان حتّى تماس ندارد. «لا يَمَسُّنا»
4- طول عمر بيش از حدّ در دنيا، خستگىآور است ولى در بهشت نه خستگى وجود دارد و نه غم. لا يَمَسُّنا ... نَصَبٌ ... لُغُوبٌ
5- آسايش و آرامش بهشت، حتمى است. (جملهى «لا يَمَسُّنا» تکرار شده است)