1- شعار اهل بهشت، ستايش خداست. «وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ»
2- در فضاى بهشت، غم و غصّه نيست. «أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ»
3- در بهشت، در کنار نعمتهاى مادّى (در آيهى قبل) آرامش روحى مطرح است. «أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ»
4- بهشت، به خاطر مغفرت و سپاسگزارى خداوند، به بهشتيان مىرسد. «إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَکُورٌ»
5- پوشاندن لغزشها و قدردانى از بندگان شايسته از شئون ربوبيّت است. «إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَکُورٌ»
6- اهل بهشت، داراى برجستگىهايى هستند که خداوند قدردان و سپاسگزار آنان است. «لَغَفُورٌ شَکُورٌ»