تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ الَّذِينَ کَفَرُوا لَهُمْ نارُ جَهَنَّمَ لا يُقْضى عَلَيْهِمْ فَيَمُوتُوا وَ لا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ مِنْ عَذابِها کَذلِکَ نَجْزِي کُلَّ کَفُورٍ (36)
بعد از آن بيان اصناف کفار را فرمايد:
وَ الَّذِينَ کَفَرُوا: و آنانکه کافر شدند به خدا و رسول و نافرمانى خدا و رسول کردند به ارتکاب مناهى و محرمات، لَهُمْ نارُ جَهَنَّمَ: براى ايشان است آتش جهنم، لا يُقْضى عَلَيْهِمْ فَيَمُوتُوا: پس حکم کرده شود بر ايشان به مرگ در جهنم تا بميرند و از عذاب برهند و استراحت يابند، وَ لا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ مِنْ عَذابِها: و تخفيف و سبک گرديده نشود از ايشان از عذاب جهنم بلکه هر گاه آتش ميل فرو نشستن کند زياد کنند احراق و التهاب آن را، کَذلِکَ نَجْزِي کُلَّ کَفُورٍ: مثل اين جزا و پاداش جزا مى‌دهيم هر ناسپاس را که در کفران و کفر به نهايت رسد.
تنبيه:
آيه شريفه تهديد عظيمى نسبت به کسانى که ناسپاسى و حق ناشناسى منعم حقيقى را پيش گيرند و ابدا منتهى نيابند، لا جرم شآمت و نکال افعال آنها که عذاب جحيم است طارى بر آنها گردد.
از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله مروى است که فرمود: اگر در اين مسجد صد هزار نفر يا زياده باشند و يکى از اهل جهنم نفس بکشد و اثر او به ايشان برسد، هر آينه مسجد و هر که در آن است بسوزند.
«1» بحار الانوار ج 8 ص 128 روايت 29.
جلد 11 - صفحه 42