تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنَّ اللَّهَ عالِمُ غَيْبِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ (38) إِنَّ اللَّهَ عالِمُ‌: بدرستى که خداى سبحان داناست، غَيْبِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌: هر آنچه پوشيده، و عالم به جميع افعال بندگان و اسرار مخفى آسمان و زمين و آنچه در اين هر دو از مخلوقات صادر مى‌شود، پس احوال مطيعيان و عاصيان را مى‌داند. إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ: بدرستى که او سبحانه داناست به آن چيزى که در سينه‌ها است از اسرار و مضمرات و آنچه در خاطر هر کس خطور کند. اين تعليل علم الهى است به جميع مغيبات، زيرا هر گاه حضرت حق جلّ و علا عالم و دانا باشد به مضمرات صدور الى يوم النشور که اخفى از همه مغيبات است، پس به غير آن اعلم و دانا به تمام اشياء خواهد بود از کلى و جزئى و نهانى و آشکارا.