پیام‌های تفسیر نور

1- جايگاه آسمان‌ها و زمين و حرکت و مدار آنها با اراده‌ى خداوند است و اوست که هر لحظه آنها را حفظ مى‌کند. «إِنَّ اللَّهَ يُمْسِکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ» 2- پديده‌ها، هم در پديد آمدن و هم در بقا نيازمند قدرت و لطف خداوند هستند. إِنَّ اللَّهَ يُمْسِکُ السَّماواتِ‌ ... 3- نظم حاکم بر هستى، از سوى خداست، نه امرى تصادفى. إِنَّ اللَّهَ يُمْسِکُ السَّماواتِ‌ ... 4- ابديّت مخصوص اوست و هستى قابل زوال است. «زالَتا» 5- اگر حلم الهى نباشد، کرات آسمانى بر سر خلافکاران فرو مى‌ريزد. «يُمْسِکُ السَّماواتِ‌- کانَ حَلِيماً غَفُوراً» (هنگام برپايى قيامت، خورشيد و ماه و ستارگان و زمين دگرگون و درهم ريخته مى‌شود، بنابراين اگر در دنيا از فروپاشى آنها جلوگيرى مى‌شود به خاطر حلم اوست.) 6- خداوندى که با قدرت هستى را نگاه داشته، اگر به کفّار مهلتى مى‌دهد به خاطر حلم است نه عجز. «کانَ حَلِيماً» «1». ملک، 19. «2». تفسير نورالثقلين. تفسير نور(10جلدى)، ج‌7، ص: 510