پیام‌های تفسیر نور

1- مشرکان، خدا را قبول داشتند و او را مقدّس مى‌شمردند و به او سوگند ياد مى‌کردند. «أَقْسَمُوا بِاللَّهِ» 2- به هر سوگندى نمى‌توان اعتماد کرد. أَقْسَمُوا بِاللَّهِ‌- فَلَمَّا جاءَهُمْ‌ ... 3- به عمل کار بر آيد، به سخنرانى نيست. ادّعا زياد ولى عمل کم است. «أَقْسَمُوا- إِلَّا نُفُوراً» 4- براى هدايت مردم، بشارت و انذار هر دو لازم است، ليکن براى جامعه‌ى منحرف انذار مهم‌تر است. (کلمه‌ى‌ «نَذِيرٌ» دو بار آمده است) تفسير نور(10جلدى)، ج‌7، ص: 511