1- گر حکم شود که مست گيرند در شهر هر آن که هست گيرند. وَ لَوْ يُؤاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ ... ما تَرَکَ ... مِنْ دَابَّةٍ
«1». صحيفه سجاديه، دعاى 16.
جلد 7 - صفحه 514
2- گناهى کيفر دارد که با علم و عمد انجام گيرد. يُؤاخِذُ ... بِما کَسَبُوا
3- فلسفه تأخير کيفر مردم از دنيا به قيامت، بقاى نسل بشر و تداوم حيات در کره زمين است. مردم اگر با گناه هلاک شوند بشرى باقى نخواهد ماند و نسل منقرض خواهد شد «ما تَرَکَ عَلى ظَهْرِها مِنْ دَابَّةٍ»
4- خداوند، صبور و اهل عفو و مغفرت و مهلت دادن است و مردم را فورى در دنيا به جرم عملکرد بد آنان مجازات نمى‌کند. «يُؤَخِّرُهُمْ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى»
5- مرگ و ميرها و فرصت‌ها و مهلت‌ها، با اراده‌ى الهى و داراى نظم و حساب و کتاب است. «يُؤَخِّرُهُمْ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى»
6- مدّت عمر انسان، از پيش تعيين شده است. «أَجَلٍ مُسَمًّى»
7- مهلت خداوند به بندگان گنه‌کار و تأخير مجازات آنان تا قيامت از سنّت‌ها و برنامه‌هاى الهى است. «يُؤَخِّرُهُمْ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى»
8- مهلت دادن خداوند به گنه‌کاران کارى عالمانه است. «بِعِبادِهِ بَصِيراً»
(ده‌ها ميليون نفر سال‌ها بعد از گناه توفيق توبه پيدا کرده‌اند و خلافکارى خود را اصلاح نموده‌اند که اگر خداوند کيفر آنان را فورى مى‌داد همه دوزخى مى‌شدند.)
«و الحمد للّه ربّ العالمين»
جلد 7 - صفحه 517
سوره‌ى يس
اين سوره در مکّه نازل شده و هشتاد و سه آيه دارد و به نام اوّلين آيه‌اش که از حروف مقطّعه است، نامگذارى شده است.
مطالب اين سوره بر محور عقايد است و تعليم آن به فرزندان و هديه کردن ثواب قرائت آن به مردگان سفارش شده است.
اين سوره با گواهى خداوند به رسالت پيامبر اسلام آغاز و با بيان رسالت سه تن از پيامبران الهى ادامه مى‌يابد.
در بخشى از اين سوره، به برخى از آيات عظمت پروردگار در هستى به عنوان نشانه‌هاى توحيد اشاره شده و در بخش ديگر، مسائل مربوط به معاد، سؤال و جواب در دادگاه قيامت و ويژگى‌هاى بهشت و دوزخ مطرح شده است.
در روايات از سوره يس به عنوان «قلب قرآن» ياد شده است. «1»
«1». تفسير نورالثقلين.
جلد 7 - صفحه 518
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان