پیام‌های تفسیر نور

1- قرآن، معجزه‌ى ابدى اسلام، از همين حروف الفباى عربى تشکيل شده است، اگر آن‌را کلام بشر مى‌دانيد شما نيز مثل آن را بياوريد. «طسم‌، تِلْکَ آياتُ» 2- قرآن، کتابِ روشن، شفّاف و همه فهم است. «الْکِتابِ الْمُبِينِ» 3- بيان سرگذشت پيشينيان، نشانه‌ى قانونمند بودن سنّت‌هاى الهى در تاريخ است. اگر تاريخ، حساب و کتاب و قانون نداشت، ما نمى‌توانستيم از آن براى زندگى امروز خود استفاده کنيم. نَتْلُوا ... مِنْ نَبَإِ مُوسى‌ ... لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ‌ 4- در نقل تاريخ، به فرازهاى مهمّ و عبرت‌آموز توجّه کنيم. ( «نَبَإِ» به خبر مهم گفته مى‌شود) 5- مبارزه پيامبران با طاغوت‌ها و ستمگران، الگوى مؤمنان است. نَبَإِ مُوسى‌ وَ فِرْعَوْنَ‌ ... لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ‌ جلد 7 - صفحه 15 6- داستان‌هاى قرآن، خُرافه، خيالى و گزافه نيست. «نَبَإِ مُوسى‌ وَ فِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ» 7- هدفِ قرآن از بيان داستان، هدايت مؤمنان است. «لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ» 8- اوّلين شرط هدايت، قابليّت است. «لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ»