اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ أَوحَينا إِلي أُم‌ِّ مُوسي أَن أَرضِعِيه‌ِ فَإِذا خِفت‌ِ عَلَيه‌ِ فَأَلقِيه‌ِ فِي اليَم‌ِّ وَ لا تَخافِي وَ لا تَحزَنِي إِنّا رَادُّوه‌ُ إِلَيک‌ِ وَ جاعِلُوه‌ُ مِن‌َ المُرسَلِين‌َ «7»
و وحي فرستاديم بسوي مادر موسي اينکه شير ده موسي را و چون براي او ترس و خوف پيدا کردي او را بينداز در دريا رود نيل و نترس و محزون نباش محققا ما او را بتو برميگردانيم و او را يکي از پيغمبران خود قرار ميدهيم.
اولا مقام مادر موسي بچه پايه است که مورد وحي الهي واقع شده که ملائکه بر او نازل شوند و ابلاغ وحي کنند که مفاد:
وَ أَوحَينا إِلي أُم‌ِّ مُوسي است چنانچه بر ساره وارد شدند و بشارت باسحاق دادند و بر مريم وارد شدند و بشارت بعيسي دادند ديگر جاي تعجب نيست که بر صديقه طاهره نازل شوند و صحيفه فاطميه که از ودايع ائمه است بر او بيان کنند که در او اسامي تمام شيعيان الي يوم القيمه ثبت است با اينکه مسلما صديقه طاهره افضل از آنها بوده.
أَن أَرضِعِيه‌ِ او را شير داد و خداوند محبت او را در دل قابله که موکله بر مادر موسي بود انداخت و بروز نداد بفرعون مادر موسي بر حسب امر الهي او را در صندوقي گذاشت که آب در جوف آن داخل نشود و انداخت در رود نيل که مفاد:
جلد 14 - صفحه 208
فَإِذا خِفت‌ِ عَلَيه‌ِ فَأَلقِيه‌ِ فِي اليَم‌ِّ است و خداوند براي اطمينان قلب مادرش و رفع حزن او بشارت داد باو.
وَ لا تَخافِي وَ لا تَحزَنِي إِنّا رَادُّوه‌ُ إِلَيک‌ِ شايد چند ساعتي بيشتر طول نکشيد که موسي آمد در دامن مادرش بعلاوه بشارت بزرگ باو دادند که بسيار مسرور و خرم شود.
وَ جاعِلُوه‌ُ مِن‌َ المُرسَلِين‌َ.