1- در اضطراب‌ها و بن‌بست‌ها، خداوند بهترين هادى و حامى مؤمنان است. «أَوْحَيْنا»
2- زن نيز مى‌تواند مورد الهام الهى قرار گيرد. «أَوْحَيْنا إِلى أُمِّ مُوسى»
3- نزول امدادهاى غيبى با بهره‌گيرى از امکانات مادّى منافاتى ندارد. شيردادن و در صندوق گذاردن، منافاتى با توکّل ندارد. «أَرْضِعِيهِ»
4- در هيچ شرايطى نبايد شير مادر را از فرزند دريغ داشت. «أَرْضِعِيهِ»
5- در دستورهاى الهى اسرارى نهفته است که شايد در نظر ابتدايى، معقول نيايد.
«فَأَلْقِيهِ فِي الْيَمِّ»
6- در راه اجراى فرامين الهى، نه از چيزى بترسيم و نه نسبت به مسئله‌اى نگران باشيم. «لا تَخافِي وَ لا تَحْزَنِي» (مادر موسى دو نگرانى داشت: يکى ترس از کشته شدن فرزند و ديگرى غم فراق او، که خداوند هر دو را همان گونه که در آيات بعد خواهيم خواند به نحو احسن جبران فرمود.)
7- آنچه در راه خداوند داده شود، به بهترين وجه باز مى‌گردد. «أَلْقاهُ- رَادُّوهُ، جاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِينَ» (مادر موسى به فرمان خداوند فرزندش را رها کرد، خداوند هم او را برگرداند و هم به مقام نبوّت رساند.) 8- خداوند، اخبارى از غيب را در اختيار افرادى که بخواهد قرار مى‌دهد.
«1». تفسير الميزان.
جلد 7 - صفحه 21
«جاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِينَ»
9- فرعون واسطه نجات موسى از دريا شد، وسرانجام به دست او در همان دريا غرق گرديد. «فَالْتَقَطَهُ آلُ فِرْعَوْنَ لِيَکُونَ لَهُمْ عَدُوًّا وَ حَزَناً» (آرى، خدا مى‌تواند نوزاد بى‌دست وپا را در دريا حفظ کند، ولى انسان صاحب دست وپا را غرق سازد)
10- خواست انسان در مقابل اراده‌ى الهى بى اثر است. «لِيَکُونَ لَهُمْ عَدُوًّا وَ حَزَناً»
فرعون گمان کرد که هديه‌اى براى او رسيده است؛ امّا خداوند اراده فرموده بود که دشمنش را در دامان او بپروراند.
11- فرعون و وزير و لشکريانش طرح دادند و عمل کردند، ولى تدبير خداوند همه‌ى آنها را خنثى کرد. «کانُوا خاطِئِينَ»
12- طرّاح، مشاور، آمر ومباشر، همگى به نوعى در جرم شريکند. «کانُوا خاطِئِينَ»