تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ قالُوا نَحْنُ أَکْثَرُ أَمْوالاً وَ أَوْلاداً وَ ما نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ (35) وَ قالُوا نَحْنُ أَکْثَرُ: و گفتند ما بيشتر هستيم از شما، أَمْوالًا وَ أَوْلاداً: از جهت مال و اولاد. يعنى مال و اولاد ما از شما بيشتر است، پس در ادعاى رسالت از شما سزاوارتر باشيم. وَ ما نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ‌: و ما نيستيم عذاب کرده شدگان. حاصل آنکه کفار امر آخرت را به دنيا قياس کردند و گفتند: چون خدا ما را نعم عظيمه در دنيا کرامت کرده، پس در آخرت ما را به محنت عذاب و عقوبت خوار نخواهد کرد؛ و ندانستند که اعطاى نعم به جهت آنست که بر آن شکرگزارى کنند و اطاعت منعم را منظور دارند که از لوازم حق شناسى است نه به سبب اکرام طرف مقابل و استحقاق او باشد. يا آنها منکر اصل عذاب شده گفتند: عذابى نخواهد بود تا به آن معذب شويم. حق تعالى در آيه تنبيه فرمود که اهل مکه بر طريق امم سابقه سلوک کنند. جلد 10 - صفحه 539