تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ ما أَمْوالُکُمْ وَ لا أَوْلادُکُمْ بِالَّتِي تُقَرِّبُکُمْ عِنْدَنا زُلْفى إِلاَّ مَنْ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَأُولئِکَ لَهُمْ جَزاءُ الضِّعْفِ بِما عَمِلُوا وَ هُمْ فِي الْغُرُفاتِ آمِنُونَ (37)
بعد از آن تصريح به اين معنى کره مى‌فرمايد:
وَ ما أَمْوالُکُمْ وَ لا أَوْلادُکُمْ: و نيست مالهائى که به شما داده‌ايم و نه فرزندان که به شما ارزانى کرده‌ايم، بِالَّتِي تُقَرِّبُکُمْ: آن چيزى که نزديک گرداند شما را، عِنْدَنا زُلْفى: نزد ما تقرّبى و نزديکى، زيرا تقرب به اعمال صالحه مى‌باشد و شما را افعال شايسته نيست چنانچه فرمايد: إِلَّا مَنْ آمَنَ:
جلد 10 - صفحه 540
(استثناء از ضمير خطاب) يعنى مال و اولاد هيچکس را نزديک به خدا نگرداند مگر کسى که ايمان آورد به خداى يگانه و معتقدات حقه، وَ عَمِلَ صالِحاً: و بجا آورد کارهاى شايسته که از جمله آن صرف مال است در راه خدا، و اولاد خود را علم دين بياموزيد و به صلاح تربيت نمايد. فَأُولئِکَ لَهُمْ جَزاءُ الضِّعْفِ:
پس آن گروه مر ايشان راست پاداش دو برابر و بيشتر، بِما عَمِلُوا: به سبب آنچه کردند از انواع خيرات و طاعات، يعنى جزاء حسنات را زياده گرداند يکى را به ده، تا هفتصد، بلکه از آن زيادتر بر سبيل فضل و عنايت، وَ هُمْ فِي الْغُرُفاتِ آمِنُونَ: و ايشان در غرفه‌هاى بهشت ايمنند از مکاره و آفات و شدايد و مخافات.