تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ کَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ ما بَلَغُوا مِعْشارَ ما آتَيْناهُمْ فَکَذَّبُوا رُسُلِي فَکَيْفَ کانَ نَکِيرِ (45)
جلد 10 - صفحه 546
بعد از آن تهديد ايشان فرمايد:
وَ کَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ: و تکذيب کردند انبياء را آنانکه پيش از ايشان بودند چنانچه اينها تکذيب مىکنند تو را، وَ ما بَلَغُوا: و نرسيدند اهل مکه که قومند، مِعْشارَ ما آتَيْناهُمْ: ده يک آنچه دادهايم ايشان را از فرط قوت و طول عمر و کثرت مال. يا ندادهايم پيشينيان را عشر آنچه اهل اين زمان را دادهايم از حجج و دلالات و براهين و اسباب هدايات، فَکَذَّبُوا رُسُلِي: پس تکذيب کردند پيشينيان پيغمبر خود را، فَکَيْفَ کانَ نَکِيرِ: پس چگونه بود انکار من بر ايشان، يعنى ناپسنديدن من ايشان را و عذاب کردن من آنها را به سبب آن، پس بايد قوم تو بترسند از مثل اين حالات.