تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَفْتَرى عَلَى اللَّهِ کَذِباً أَمْ بِهِ جِنَّةٌ بَلِ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ فِي الْعَذابِ وَ الضَّلالِ الْبَعِيدِ «8»
بعد از آن از روى انکار و استبعاد در بعث گفتند:
أَفْتَرى عَلَى اللَّهِ کَذِباً: آيا مى‌بندد بر خداى تعالى دروغ را متعمدا، أَمْ بِهِ جِنَّةٌ: يا آيا به او جنونى هست که اين را در وهم او مى‌اندازد و به عبث بر لسان القا کند. حاصل آنکه کفار به جهت انکار نشور، حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله را دروغگو يا ديوانه مى‌دانستند، حق تعالى رد اين ترديد نمود بر ايشان که: بَلِ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ: بلکه آنانکه ايمان نمى‌آورند به آخرت و قيامت، فِي الْعَذابِ وَ الضَّلالِ الْبَعِيدِ: در عذابند در آن جهان و در گمراهى دورند از طريق هدايت و حق در اين جهان، بر وجهى که اميد خلاصى نيست از آن و از آنچه مؤدى ايشان است از کفر و طغيان.