تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ طسم «1» چون حق تعالى در مختتم سوره فرقان ذکر تکذيب کفار را فرمود نسبت به کتاب قرآن، در مفتتح اين سوره مبارکه وصف آن کتاب شريف و قرآن مجيد را مى‌فرمايد: «1». ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، ثواب من قرأ سورة الطّواسين الثلاثة، ص 136، چاپ مکتبة الصّدوق و نيز در مجمع البيان، ج 4، ص 183، چاپ کتابخانه آية اللّه العظمى المرعشى النّجفى. «2». تفسير مجمع البيان، ج 4، ص 183، چاپ کتابخانه آية اللّه العظمى المرعشى النّجفى. جلد 9 - صفحه 391 در معنى اين کلمه مبارکه اختلاف است: 1- ابن عباس گفته: قسم است و نامى از نامهاى خدا باشد. «1» 2- نامى است از نامهاى قرآن. «2» 3- «طا» طول خدا (يعنى فضل او)، «س» سناى او (يعنى رفعت)، «م» ملک. خداى تعالى قسم ياد فرموده به طول و سناء و ملک خود. «3» 4- کشف الاسرار گفته: حق تعالى قسم ياد فرموده به طهارت عز ازلى و سناى جبروت ابدى و مجد جلال سرمدى خود. «4» 5- هر حرفى اشاره است به اسمى، يعنى طاهر، ساتر و مجيد. «5» 6- محمد بن حنفيه از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام روايت نموده که چون «طسم» نازل شد حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود: «طا» طور سينا، «س» اسکندريه، (ظاهرا مراد بيت المقدس باشد) و «م» مکه. «6» 7- على بن ابراهيم قمى فرموده: «طسم» حروف اسم اعظم الهى است مرموز در قرآن. «7» 8- معانى الاخبار- از حضرت صادق عليه السّلام مروى است که فرمود: و اما «طسم» پس معنى آن: انا الطالب السميع المبدئ المعيد. «8»