تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) تِلْکَ آياتُ الْکِتابِ الْمُبِينِ «2» «1». تفسير مجمع البيان، ج 4، ص 184، چاپ کتابخانه آية اللّه العظمى المرعشى النّجفى. «2». همان مدرک. «3». همان مدرک. «4». تفسير منهج الصادقين، ج 6، ص 429. چاپ کتابفروشى اسلاميّه. به نقل از کشف الاسرار. «5». تفسير منهج الصادقين، ج 6، ص 429. چاپ کتابفروشى اسلاميّه. «6». تفسير مجمع البيان، ج 4، ص 184. چاپ کتابخانه آية اللّه العظمى المرعشى النّجفى. «7». تفسير على بن ابراهيم قمى، ج 2، ص 118. چاپ کتابفروشى علّامه قم. «8». تفسير الصّافى، ج 4، ص 29، چاپ سعيد مشهد، به نقل از معانى. جلد 9 - صفحه 392 جواب قسم اينکه: تِلْکَ آياتُ الْکِتابِ الْمُبِينِ‌: اين سوره آيتهاى کتابى است آشکارا، يعنى قرآن ظاهر است اعجاز و صحت آن، يا روشن است حلال و حرام آن، يا قرآن ظاهر کننده حق و باطل است و آشکار نماينده مقدمات هدايت و نتايج ضلالت، يا اين سوره آيات کتابى است روشن سازنده حق از باطل و محق از مبطل و ايمان از کفر و مؤمن از کافر و مطيع از عاصى. نزد بعضى مراد به کتاب، لوح محفوظ است، يعنى اين سوره آيات کتاب، لوح محفوظ است که در آن روشن و هويدا است آنچه بوده و خواهد بود. «1»