تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) أَ وَ لَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ کَمْ أَنْبَتْنا فِيها مِنْ کُلِّ زَوْجٍ کَرِيمٍ «7» بعد از آن بر سبيل تذکر نعمت مى‌فرمايد: أَ وَ لَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ‌: آيا نمى‌نگرند مکذبان و نگاه نمى‌کنند بسوى زمين که به محض قدرت، کَمْ أَنْبَتْنا فِيها: چقدر رويانيديم در آن بعد از مردگى و افسردگى آن، مِنْ کُلِّ زَوْجٍ کَرِيمٍ‌: از هر صنف گياه که نيکو و پسنديده است‌ «1». تفسير منهج الصادقين، ج 6، ص 431، چاپ کتابفروشى اسلاميّه. جلد 9 - صفحه 397 و بسيار با منفعت، يعنى هر نباتى که نيکو و پر منفعت است. ذکر اين صفت در اينجا به جهت آنست که متضمن زيادتى دلالت است بر قدرت. پس مراد نبات، مقيد باشد نه مطلق؛ و ممکن است که مراد مطلق گياه باشد. و بنابراين ايراد اين صفت بعد از آن، جهت تنبيه باشد بر آنکه هيچ نباتى نيست مگر که در آن فايده‌اى مندرج است يا تنها يا با غير خود، زيرا فعل حکيم نباشد مگر براى غرض صحيح و فايده بليغ، اگرچه بندگان از آن غافل باشند. «1»