1- مطالعه درباره‌ى موجودات هستى و زيبايى‌هاى آن، بهترين راه خداشناسى است. «أَ وَ لَمْ يَرَوْا»
2- قرآن کسانى را که با ديد عميق به جهان نگاه نمى‌کنند، توبيخ مى‌کند. «أَ وَ لَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ»
3- يکى از نشانه‌هاى قدرت خداوند، زوج بودن گياهان است. أَنْبَتْنا ... زَوْجٍ کَرِيمٍ
4- در همه‌ى گياهان فوايدى هست، گرچه ممکن است فايده‌ى بعضى براى ما کشف نشده باشد. «2» «مِنْ کُلِّ زَوْجٍ کَرِيمٍ»
5- اگر قابليّت و زمينه‌ى پذيرش حقّ در کسى نباشد، از همه‌ى هستى نيز درس نمى‌گيرد. أَ وَ لَمْ يَرَوْا ... ما کانَ أَکْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ
«1». تفسير نمونه.
«2». تفسير کبيرفخررازى.
جلد 6 - صفحه 298
6- همه جا اکثريّت، نشانه‌ى حقّانيّت نيست. «ما کانَ أَکْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ»
7- پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله تحت عنايت خاصّ خداوند است. «إِنَّ رَبَّکَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ» 8- رحم خداوند بر اساس عجز نيست، او در حالى که شکست ناپذير است مهربان است و به مخالفان مهلت مى‌دهد تا شايد برگردند و توبه نمايند.
«الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ»