اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ إِذ نادي رَبُّک‌َ مُوسي أَن‌ِ ائت‌ِ القَوم‌َ الظّالِمِين‌َ «10»
و زماني که ندا فرمود پروردگار تو موسي را اينکه بيايد قوم ظالمين را براي هدايت و ارشاد و دلالت.
کارهاي حضرت موسي را در بسياري از سور قرآن خداوند بيان فرموده: مفصلا و مجملا
جلد 14 - صفحه 10
من جمله در اينکه سوره مبارکه در شصت آيه بيان فرموده.
وَ إِذ نادي رَبُّک‌َ مُوسي اينکه نداي الهي بعد از بسياري از حالات موسي بوده که در ساير سور بيان شده از زماني که در رحم مادرش بوده و حملش مخفي بود و پس از ولادتش در صندوق گذاردند و، در رود نيل انداختند. و فرعون التفات کرد و خداوند او را بمادرش عودت داد تا زماني که آن قبطي را کشت و خواستند او را بکشند فرار کرد و بطرف مدين رفت و براي دختران شعيب سقايت کرد و نزد شعيب رفت و مدتي نزد شعيب بود و دختر شعيب را ازدواج کرد و پس از انقضاء مدت قرار داد با اهلش حرکت کرد و در شب تاريک در پاي کوه آتشي مشاهده کرد به طرف کوه رفت و از درخت نوري ظاهر بود خطاب رسيد: فَاخلَع نَعلَيک‌َ إِنَّک‌َ بِالوادِ المُقَدَّس‌ِ طُوي‌ً وَ أَنَا اختَرتُک‌َ فَاستَمِع لِما يُوحي- الآيات (طه آيه 12) وَ إِذ نادي رَبُّک‌َ امريه الهيه رسيد و خداوند مقام نبوت و رسالت باو عنايت فرمود و نداي الهي رسيد (موسي) بحضرتش:
أَن‌ِ ائت‌ِ القَوم‌َ الظّالِمِين‌َ ظالمين فرعون و فرعونيان و قبطيان و اهل مصر بودند و ظلم آنها از حد گذشت تا درجه‌اي که فرعون دعوي الوهيت و ربوبيت کرد و نداي «أَنَا رَبُّکُم‌ُ الأَعلي» از او ظاهر شد و نسبت به بني اسرائيل بسيار اذيت و آزار نمود، مردان آنها را به اعمال شاقه وادار کرد، پسران آنها را سر ميبريد که مبادا موسي بوجود آيد، زنهاي آنها را بکنيزي و کلفتي اتخاذ کرد، بقول مثنوي:
صد هزاران طفل سر ببريده شد || تا کليم اللّه موسي ديده شد
هم ظالم بدين بودند و هم ظالم بنفس و هم ظالم بغير.