اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قالَ رَبِّ إِنِّي أَخافُ أَن يُکَذِّبُونِ «12»
حضرت موسي عرض کرد پروردگار من، محققا من ميترسم که مرا تکذيب کنند.
نظر به اينکه حضرت موسي مدتي در مصر بود و از داخله فرعون و از تمام رفتار آنها مطلع بود و ميدانست که اينها قابل هدايت نيستند عرض کرد:
قالَ رَبِّ إِنِّي أَخافُ أَن يُکَذِّبُونِ رب ربي بوده کسره بجاي يا است چنانچه يکذبون «يکذبوني» بوده کسره بجاي ياء است لکن نميدانست که حجت بر آنها تمام شود و پس از اتمام حجت دچار بلاهاي عظيم شوند که ميفرمايد: فَأَرسَلنا عَلَيهِمُ الطُّوفانَ وَ الجَرادَ وَ القُمَّلَ وَ الضَّفادِعَ وَ الدَّمَ آياتٍ مُفَصَّلاتٍ (اعراف آيه 130) و ميفرمايد:قالبه فِي تِسعِ آياتٍ إِلي فِرعَونَ وَ قَومِهِ (نمل آيه 12) رَبَّنَا اطمِس عَلي أَموالِهِم وَ اشدُد عَلي قُلُوبِهِم (يونس آيه 88).
جلد 14 - صفحه 12
تنبيه:
نه آيه که در سوره يونس است دو آيه عصا و يد بيضاء و پنج در سوره اعراف و، ابطال سحر سحره ببلع سحر آنها و انفلاق بحر بعلاوه نزول رجس و طمس اموال و شد قلوب و انزال رجز من السماء و غير اينها و نيز نميدانست که بسياري بشرف ايمان مشرف ميشوند مثل آسيه زن فرعون و سحره فرعون و بني اسرائيل و مؤمن آل فرعون و جماعتي از قبطيان و غير اينها و نيز نميدانست غرق فرعون و قوم او و هلاکت آنها و نجات بني اسرائيل را و ديگر عرض کرد: