تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) کَيْفَ يَهْدِي اللَّهُ قَوْماً کَفَرُوا بَعْدَ إِيمانِهِمْ وَ شَهِدُوا أَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ وَ جاءَهُمُ الْبَيِّناتُ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ (86) ترجمه‌ چگونه هدايت ميکند خداوند گروهى را که کافر شدند بعد از ايمانشان‌ جلد 1 صفحه 452 و گواهى دادند که پيغمبر حق است و آمد آنها را حجتها و خدا هدايت نکند گروه ستمکاران را. تفسير خداوند فطرت اسلام را در نهاد بشر جايداد و دو رسول فرستاد يکى در باطن و ديگر در خارج و معجزات بيناتى که در دلالت آنها بر نبوت جاى شک و شبهه نبود بدست پيغمبر (ص) جارى فرمود و يک معجزه باقيه تا روز قيامت که قرآن است گذارد و علائم پيغمبر خود را بتوسط انبياء سابقين معرفى فرمود و مردم همه را ديدند و اقرار نمودند که اين آن نبى موعود است با همه اين مقدمات نفس اماره و شيطان و محبت جاه و مال دنيا و تعصب و عناد و لجاج آنها موجب شد که اسلام نياوردند و انکار نبوت آنحضرت را نمودند حال باز اگر توقع داشته باشند که خداوند آنها را هدايت کند آيا جاى تعجب نيست با آنکه تمام وسائل هدايت آنها را فراهم نموده و آنها بسوء اختيار خودشان راه راست و آشکار بهشت را گذارده‌اند و هر کدام از يک بيراهه و بيغوله و پرتگاهى بشتاب رو بجهنم ميروند الحق عجيب است و جاى استبعاد الهى است و هيچ ظلمى بالاتر از ظلم بنفس نيست و هيچ ظلم بنفسى بالاتر از کفر نيست که اقبح افراد ظلم است و شهدوا عطف است بر آمنوا که مستفاد از کلمه ايمان است يا آنکه اين جمله حال است باضمار قد يعنى با آنکه بتحقيق گواهى دادند بحق.