اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ نَزَعَ يَدَهُ فَإِذا هِيَ بَيضاءُ لِلنّاظِرِينَ (33)
و بيرون آورد دست خود را پس بناگاه روشن شد از براي نگاه کنندگان.
(وَ نَزَعَ يَدَهُ) نزع بمعني اخراج و اظهار است و اخراج فرع ادخال است و اختلاف کردند مفسرين که در کجا داخل کرد و اخراج نمود بعضي گفتند در کم که آستين باشد لکن مدرکي ندارد و بعضي گفتند در جيب بدليل قوله تعالي اسلُک يَدَکَ فِي جَيبِکَ (قصص آيه 32) و در معني جيب هم اختلاف کردند بعضي گفتند در بغل و بعضي گفتند در گريبان و مراد از يد تمام يد نيست بلکه کف دست و انگشتان تا بند دست که موضع تيمم است زيرا بقيه يد در کم و آستين مستور است نميشود بيرون
جلد 14 - صفحه 25
آورد مگر آستين را بالا زنند و آنچه در نساء مرخص است همين اندازه است مشروط به اينکه مزين بزينت نباشد.
(فَإِذا هِيَ) مرجع يد است.
(بَيضاءُ) گفتند بقدري نور داشت که بر نور شمس غالب شد و چشم در آن خيره ميشد.
(لِلنّاظِرِينَ) مراد جلساء مجلس فرعون بودند و خدمه آنها.