اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يُرِيدُ أَن يُخرِجَکُم مِن أَرضِکُم بِسِحرِه‌ِ فَما ذا تَأمُرُون‌َ (35)
ميخواهد شما را بيرون کند از زمين مصر که مقر فرمانفرمايي شما است بواسطه سحر خود پس شما چه ميفرمائيد، در عالم مشورت با او چه معامله بايد کرد.
فرعون قلبا از جهاتي خائف شد: يکي از موسي که اگر عصا بيندازد و ثعبان شود و او را و تمام اتباعش را ببلعد چه کند. ديگر آنکه اگر اطرافي‌ها بطرف موسي روند و ايمان آورند و باو برگردند يا در ميانه آنها اختلاف افتد چه کند. يکي اگر حکم بقتل موسي کند ديگران مدعي شوند و بحکم او عمل نشود از خدايي بيفتد لذا براي استمالت قلوب آنها اولا آنها را وادار کرد که بر حضرت موسي برگردند گفت:
(يُرِيدُ أَن يُخرِجَکُم مِن أَرضِکُم بِسِحرِه‌ِ) با اينکه حضرت موسي قصد اخراج آنها را از مصر نداشت اگر ايمان ميآوردند با کمال عزت با آنها رفتار ميکرد نه طمع بمال آنها داشت و نه بملک و زمين آنها فقط نجات بني اسرائيل را ميخواست، و ثانيا آنها را طرف مشورت قرار داد با اينکه که کسي که دعوي خدايي دارد با بندگان خود مشاوره نميکند هر چه ميگويد بايد اطاعت کنند ولي ميخواست که آنها رأي بقتل موسي دهند که اگر در حکم بقتل او تأثيري نبخشيد بگويد شما رأي داديد و الا من قصد قتل او را نداشتم لکن بدبختانه آنها رأي بقتل او ندادند.