1- مردان خدا به غلبه‌ى حقّ و پوچى سحر ايمان داشته واز موضع قدرت و با آرامش سخن مى‌گويند، نه از روى ضعف و ترس. «أَلْقُوا ما أَنْتُمْ مُلْقُونَ»
2- به مخالفان فرصت دهيد تا در راه عقيده و هدف خود تلاش و حرکت کنند، «أَلْقُوا ما أَنْتُمْ»، آنگاه محکم ومنطقى پاسخ آنان را بدهيد.
3- کافر از درون متزلزل است و در ظاهر شعار مى‌دهد. ساحران در پيروزى خود شک داشتند و در آيات قبل مى‌گفتند: «إِنْ کُنَّا نَحْنُ الْغالِبِينَ» ولى در حضور فرعون، با خودشيرينى و تملّق گفتند: «بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ» وبه پيروزى تظاهر مى‌کردند و به اصطلاح جنگ‌روانى راه مى‌انداختند. «إِنَّا لَنَحْنُ الْغالِبُونَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 315