تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
خالِدِينَ فِيها لا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ (88)
«1» سوره مائده، آيه 78.
«2» به تفسير برهان، تفسير عياشى، تفسير صافى و تفسير نور الثقلين، ذيل آيه 159 بقره مراجعه شود.
تفسير اثنا عشرى، ج2، ص: 171
خالِدِينَ فِيها: در حالتى که مخلد و جاويد باشند در لعنت يا در عقوبت يا در آتش جهنم که اثر لعنت است، لا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ: تخفيف و سبک گرديده نشود از ايشان عذاب، وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ: و نباشد ايشان که مهلت داده شوند تا به دنيا رجوع کنند و ايمان آرند، يا آنکه تأخير عذاب شود زمانى دون زمانى.
تنبيه: آيه شريفه دال است بر آنکه کفار در عذاب مخلد و تخفيف داده نشود عذاب از آنها، بلکه دائم در تزايد خواهد بود.
علامه مجلسى رضوان اللّه عليه فرمايد: خلافى نيست در ميان مسلمانان در اينکه کفار و منافقين که حجت بر ايشان تمام شده باشد، مخلد در عذاب جهنمند و عذاب هرگز از آنها سبک نمى‌شود.
حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در وصف عذاب جهنم فرمايد: نار قعرها بعيد و حرّها شديد و شرابها صديد و عذابها جديد و مقامعها حديد لا يفتّر عذابها و لا يموت ساکنها «1» (الخ). آتشى که قعر آن دور، و حرارت آن سخت، و آب آن صديد، و عذاب آن تازه، و گرزهاى آن آهن، سست نشود عذاب آن و نميرد ساکن آن.