تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالُوا نَعْبُدُ أَصْناماً فَنَظَلُّ لَها عاکِفِينَ (71)
چون حضرت ابراهيم اين سؤال را نمود:
قالُوا نَعْبُدُ أَصْناماً: گفتند در جواب حضرت ابراهيم عليه السّلام: مىپرستيم بتان را، فَنَظَلُّ لَها عاکِفِينَ: پس هميشه مىباشيم مر آنان را مجاوران و ملازمان. مراد به «اصنام» تمثالهائى بود که ساخته بودند از انواع فلزات بر صورتهاى مختلفه و به عبادت آنها مداومت مىکردند به خلاف «اوثان» که آنها را صورتى لازم نبود «3»؛ و سؤال حضرت گرچه از معبود ايشان بود فقط و يک کلمه جواب کافى بود که «بت مىپرستيم»، لکن جواب را طولانى نمودند به جهت ابتهاج و افتخار به پرستش بتان تا قول آنها مشتمل باشد بر جواب حضرت، و آنچه مقصود آنها بود از اظهار افتخار و شرف. «4» از ابن عباس نقل شده معنى آنکه
«1». سوره شعراء- آيه 219.
«2». سوره توبه، آيه 28.
«3». تفسير منهج الصادقين، ج 6، ص 452 و 453. چاپ کتابفروشى اسلاميّه.
«4». تفسير منهج الصادقين، ج 6، ص 453. چاپ کتابفروشى اسلاميّه.
جلد 9 - صفحه 436
ما پيوسته نماز گزارندگانيم براى بتان. «1»