تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ الَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحْيِينِ (81) (صفت ششم:) وَ الَّذِي يُمِيتُنِي‌: و او آن ذاتى است که بميراند مرا در دنيا به وقت انقضاى‌ «1». تفسير منهج الصادقين، ج 6، ص 456. چاپ کتابفروشى اسلاميّه. «2». همان مدرک. جلد 9 - صفحه 442 اجل من. ثُمَّ يُحْيِينِ‌: پس زنده گرداند مرا در آخرت براى محاسبه و مجازات. 2- بميراند مرا به عدل و زنده گرداند به فضل. 3- بميراند مرا به خذلان در معصيت و زنده فرمايد به توفيق دادن در طاعت. 4- بميراند به جهل و زنده نمايد به عقل. 5- بميراند به طمع و زنده فرمايد به ورع. 6- بميراند به غفلت و زنده نمايد به تذکر. 7- بميراند به صفات حيوانيت و زنده فرمايد به اخلاق روحانيت.