1- بقاى نام مکتب و يادگار نيک را از او بخواهيم. «وَ اجْعَلْ لِي»
2- ستايشى ارزش دارد که صادقانه باشد، نه از روى تملّق. «لِسانَ صِدْقٍ»
3- آيندگان را به حساب آورديد وقضاوت آيندگان را در نظر بگيريد. «لِسانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ»
4- اتفاق نظر يهود و نصارا و مسلمانان بر عظمت ابراهيم، نمونهى استجابت دعاى اوست. «لِسانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ»
5- انسانهاى بزرگ، هم محبوبيّت دنيوى مىخواهند و هم سعادت اخروى.
«لِسانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ»
6- انسان، بعد از مرگ نيز از دعاى خير ديگران و سنّتهاى حسنهاى که بنا نهاده بهرهمند مىشود. «لِسانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ»
7- به طرحهاى کوتاه مدّت قناعت نکنيم. «لِسانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ»
8- نعمتهاى بهشتى، در برابر اعمال ما موهبتى بىرنج است. «وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ» زيرا ارث، به مالى گويند که بدون رنج و تلاش به دست آيد.
«1». وسائل، ج 6، ص 293.
«2». تفسير نورالثقلين، ج 2، ص 31.
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 334