پیام‌های تفسیر نور

1- مقام مؤمنِ پرهيزکار، از بهشت بالاتر است. لذا بهشت را براى او حاضر مى‌کنند. «أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ» آرى، کسى که در دنيا از گناه فاصله گرفت، در قيامت بهشت با آن عظمت را به استقبالش مى‌آورند. 2- وعده‌ى خداوند بر وعيد او مقدّم است. «أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ- بُرِّزَتِ الْجَحِيمُ» 3- ديدن دوزخ ووسيله‌هاى عذاب، خود نوعى شکنجه براى دوزخيان است. «بُرِّزَتِ الْجَحِيمُ» 4- سرزنش، يکى از عذاب‌هاى روحى قيامت است. قِيلَ لَهُمْ أَيْنَ ما کُنْتُمْ‌ ... 5- اعتقادات انسان، در سرنوشت او نقش مهمّى دارند. «قِيلَ لَهُمْ أَيْنَ ما کُنْتُمْ» 6- در قيامت، از عقايد و افکار سؤال مى‌شود. «قِيلَ لَهُمْ أَيْنَ ما کُنْتُمْ تَعْبُدُونَ» 7- روحيّه‌ى پرستش، در همه‌ى انسان‌ها هست، گرچه در بعضى از آنان به انحراف کشيده مى‌شود. «أَيْنَ ما کُنْتُمْ تَعْبُدُونَ» 8- هم معبودهاى خيالى به دوزخ مى‌روند وهم عابدهاى گمراه. «هُمْ وَ الْغاوُونَ»