1- در ميان دوزخيان، جدال و جرّ و بحث و مخاصمه وجود دارد. (مشرکان با معبودهايشان همواره درگيرند). «يَخْتَصِمُونَ»
2- در قيامت، عشقهاى نامقدّس وغيرالهى، به کينه تبديل مىشود. «يَخْتَصِمُونَ» در سوره زخرف آيه 67 مىخوانيم: «الْأَخِلَّاءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ»
3- در قيامت، وجدانها بيدار مىشوند. «إِنْ کُنَّا لَفِي ضَلالٍ»
4- هرکس وهر چيز را در کنار خدا قرار دهيم، شرک ورزيدهايم. «إِذْ نُسَوِّيکُمْ» (به نام خدا و به نام خلق، مصداق «نُسَوِّيکُمْ بِرَبِّ الْعالَمِينَ» است.
5- در قيامت، هر کسى تقصير را به گردن ديگرى مىاندازد. «وَ ما أَضَلَّنا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ»
6- در قيامت مشرکان از رهبران خود شکايت دارند. «وَ ما أَضَلَّنا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ»