تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَلَوْ أَنَّ لَنا کَرَّةً فَنَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ (102)
چون کفار و معاندين خود را در عذاب بينند و گويند:
فَلَوْ أَنَّ لَنا کَرَّةً: پس کاش بود ما را بازگشتى به دنيا. فَنَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ: پس مىبوديم از ايمانآورندگان تا شفاعت ما مىکرد. اين کلام تمنى ايشان است بازگشت به دنيا براى رو آوردن به خدا و رسول، لکن اين تمنا و آرزوى بيجا، و ابدا فايده نخواهد داشت.