1- کافر مردن، بزرگترين خطر است، «ماتُوا وَ هُمْ کُفَّارٌ» و در حال تسليم خدا مردن، آرزوى پيامبران است، چنانکه حضرت يوسف فرمود «تَوَفَّنِي مُسْلِماً» «1»
2- در قيامت، مال دنيا بىارزش است و ذرّهاى کارآيى ندارد. گرچه از جنس طلا و مقدار آن به اندازهى ظرفيّت زمين باشد، باز هم پشيزى ارزش ندارد. «مِلْءُ الْأَرْضِ ذَهَباً»
3- ايمان، ارزشى فراتر از تمام مادّيات دارد. در قيامت تنها ايمان است که مىتواند انسان را نجات دهد. «مِلْءُ الْأَرْضِ ذَهَباً»
4- مرگ در حال کفر، زمينهى شفاعت را از بين مىبرد. «ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِينَ»