1- دعاى انبيا و مظلومين مستجاب است. «فَأَنْجَيْناهُ»
2- مؤمنين در پرتو انبيا بيمه هستند. «فَأَنْجَيْناهُ وَ مَنْ مَعَهُ»
3- جدايى از انبيا سبب هلاکت است. «ثُمَّ أَغْرَقْنا بَعْدُ الْباقِينَ»
4- داستان نجات نوح و يارانش و غرق کفّارو مخالفان، نمودى از سنّت خداوند در يارى حقّ و سرکوبى باطل است. «إِنَّ فِي ذلِکَ لَآيَةً»
5- اگر به کفّار مهلتى مىدهد، به خاطر رحمت است نه ناتوانى. «الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ»
«1». هود، 58، 66 و 94.
«2». تفسير نورالثقلين.
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 347