پیام‌های تفسیر نور

1- چون هدف و محتواى دعوت تمام انبيا يکى است، تکذيب يک پيامبر، به منزله‌ى تکذيب همه‌ى پيامبران است. «کَذَّبَتْ عادٌ الْمُرْسَلِينَ» 2- دعوت پيامبران، برادرانه بود. «أَخُوهُمْ» (حتّى کلمه‌ى «ابوهم» نياورده تا عمق صفا و تواضع و صداقت را بيان کند). 3- تقوا، سرلوحه‌ى دعوت انبيا است. «أَ لا تَتَّقُونَ» 4- دعوت به تقوا، لازمه‌ى اخوّت وبرادرى است. «أَخُوهُمْ هُودٌ أَ لا تَتَّقُونَ» 5- رسالت انبيا براى رشد مردم است، نه سلطه بر آنها. «لَکُمْ» جلد 6 - صفحه 348 6- پيامبران، از خود حرفى نداشتند، هر چه مى‌گفتند پيام الهى بود. «رَسُولٌ أَمِينٌ» 7- لحن همه‌ى انبيا و شيوه‌ى تبليغ و محتواى مطالب و خط فکرى آنان مشترک است. (تکرار آيات شاهد اين سخن است). 8- تقواى الهى، زمينه‌ساز اطاعت از رهبرى است. «فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ» پيروى از رهبران الهى، تبلور تقواى الهى است. 9- اخلاص و بى توقّعى، رمز موفقيّت است. «وَ ما أَسْئَلُکُمْ» 10- اخلاص و توکّل، لازمه‌ى تبليغ است. إِنْ أَجْرِيَ‌ ... - کسى که هستى را اداره مى‌کند، زندگى مرا نيز اداره خواهد کرد. «إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلى‌ رَبِّ الْعالَمِينَ» 12- نظام هستى از عوامل مختلفى تشکيل شده که همه‌ى آنها تحت يک تدبير و در حال رشد هستند. «رَبِّ الْعالَمِينَ»