اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قال‌َ رَب‌ِّ إِن‌َّ قَومِي کَذَّبُون‌ِ (117) فَافتَح بَينِي وَ بَينَهُم فَتحاً وَ نَجِّنِي وَ مَن مَعِي‌َ مِن‌َ المُؤمِنِين‌َ (118)
جلد 14 - صفحه 63
و در سوره نوح عرض مي‌کند: قال‌َ نُوح‌ٌ رَب‌ِّ لا تَذَر عَلَي الأَرض‌ِ مِن‌َ الکافِرِين‌َ دَيّاراً إِنَّک‌َ إِن تَذَرهُم يُضِلُّوا عِبادَک‌َ وَ لا يَلِدُوا إِلّا فاجِراً کَفّاراً (سوره نوح آيه 27- 28) «وَ أُوحِي‌َ إِلي نُوح‌ٍ» براي تسليت او خداوند وحي فرستاد براي نوح: «أَنَّه‌ُ لَن يُؤمِن‌َ» لن براي نفي ابد است.
«مِن قَومِک‌َ» تمام اهل دنيا که در زمان نوح بودند شامل مي‌شود چون نوح اولين انبياء اولو العزم بود و بعثت او ناسخ شريعت آدم بود و قبل از نوح انبيايي که بودند مثل شيث و ادريس، بر شريعت آدم بودند و ادريس جد اعلاي نوح بود چون نوح فرزند لامک و او فرزند متوشخ. او فرزند اخنوخ که او ادريس است و بعد از ادريس پيغمبري نيامد، جز نوح که اولين رسول بود- بعد از ادريس و بين نوح و آدم ده واسطه بود، تماما يا از انبياء بودند مثل شيث و ادريس يا اوصياء انبياء بودند و گذشت حديث حضرت صادق (ع) که در مجمع البحرين نقل کرده که حضرت فرمود:
«عاش نوح الفي سنة و خمسمائة سنة منها ثمان مائة و خمسون قبل ان يبعث و الف سنة الا خمسين عاما في قومه يدعوهم و سبع مائة بعد نزوله من السفينة»
و در همين حديث دارد که موقعي که ملک الموت آمد براي قبض روح او در آفتاب بود. گفت تأمل کن تا در سايه روم. تأمل کرد آمد در سايه و به ملک الموت گفت اينکه عمري که کردم مثل همين است که از آفتاب بسايه آمده‌ام. «إِلّا مَن قَد آمَن‌َ» لذا عرض کرد: (قال‌َ رَب‌ِّ إِن‌َّ قَومِي کَذَّبُون‌ِ) که بسيار مهموم بود در پيشگاه الهي شکايت از قوم کرد. در خبر از حضرت رسول است که فرمود من در حق قومم هر چه اذيت ديدم عرض کردم:
«اللهم اهد قومي فانهم لا يعلمون»
و نفرين نکردم.
(فَافتَح بَينِي وَ بَينَهُم فَتحاً) گفتند يعني حکم فرما بين من و بين آنها آن چه حکم مي‌فرمايي (وَ نَجِّنِي وَ مَن مَعِي‌َ مِن‌َ المُؤمِنِين‌َ) دعايش مستجاب شد و مأمور شد بساختن کشتي چنانچه مي‌فرمايد: