1- پيامبران، بدون خواست الهى از اعمال گذشتهى افراد آگاه نيستند. «وَ ما عِلْمِي»
2- گفتنِ «نمىدانم»، عيب نيست. «وَ ما عِلْمِي»
3- بندهشناس خداوند است و حسابگر اوست، ما را چه کار که ردّ يا قبول کنيم.
وَ ما عِلْمِي ...
4- تجسّس وعيبجويى از زندگى خصوصى افراد، ممنوع است. وَ ما عِلْمِي ...
5- براى قضاوت دربارهى ديگران، ايمان صادقانه و عمل صالحِ امروزِ آنان را بنگريد و گذشتهى افراد را به رُخ آنان نکشيد. «بِما کانُوا يَعْمَلُونَ»
6- سوابق بد، مانع تغيير و تحوّل و توبهى مردم نيست. «کانُوا يَعْمَلُونَ»
7- وظيفهى انبيا، اصلاح مردم ودعوت به توحيد است. آنان متولّى حساب و کتاب افراد نيستند. «إِنْ حِسابُهُمْ إِلَّا عَلى رَبِّي»