تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
کُلُّ الطَّعامِ کانَ حِلاًّ لِبَنِي إِسْرائِيلَ إِلاَّ ما حَرَّمَ إِسْرائِيلُ عَلى نَفْسِهِ مِنْ قَبْلِ أَنْ تُنَزَّلَ التَّوْراةُ قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْراةِ فَاتْلُوها إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ (93)
(کُلُّ الطَّعامِ کانَ حِلًّا لِبَنِي إِسْرائِيلَ إِلَّا ما حَرَّمَ إِسْرائِيلُ عَلى نَفْسِهِ مِنْ قَبْلِ أَنْ تُنَزَّلَ التَّوْراةُ قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْراةِ فَاتْلُوها إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ)
«1» مدرک پيشين.
«2» مدرک پيشين.
تفسير اثنا عشرى، ج2، ص: 179
شأن نزول: چون حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود: من بر ملت حضرت ابراهيم عليه السّلام هستم، يهود گفتند: چگونه گوشت و شير شتر را مى‌خورى و حال آنکه اين هر دو بر آن حضرت حرام بود؟ فرمود: دروغ مى‌گوئيد، اين هر دو حلال بوده؛ انکار نمودند و گفتند: هر چه امروز بر ما حرام است، در شريعت حضرت نوح و ابراهيم عليهما السّلام حرام بوده؛ آيه شريفه بر تصديق حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نازل شد:
کُلُّ الطَّعامِ کانَ حِلًّا لِبَنِي إِسْرائِيلَ: همه نوع طعامها، يعنى خوردن آنها حلال بود بر فرزند يعقوب عليه السّلام، إِلَّا ما حَرَّمَ إِسْرائِيلُ: مگر آنچه را که حرام نمود حضرت يعقوب عليه السّلام، عَلى نَفْسِهِ: بر نفس خود، مِنْ قَبْلِ أَنْ تُنَزَّلَ التَّوْراةُ: پيش از آنکه نازل شود تورات؛ و اگر ايشان بر انکار اصرار نمايند، قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْراةِ: بگو اى پيغمبر به آنها، بياوريد تورات را، فَاتْلُوها إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ: پس تلاوت کنيد آيه تحريم اين اشياء را، اگر هستيد راستگويان در قول خود. چون اين امر شد، يهود جرئت نکردند تورات را بيرون آورند. چون مى‌دانستند حضرت، راستگو و آنها دروغ مى‌گويند.
تنبيه: تفسير آيه شريفه را سه مقدمه است: 1- على بن ابراهيم رضوان اللّه عليه فرمايد: اين کلام، حکايت از يهود و لفظ آن خبر باشد، يعنى از گفتار يهود و ادعاى دروغ آنان است، (آيه در مقام استفهام انکارى است و حذف ادات استفهام به جهت دلالت آيه «فَمَنِ افْتَرى». 2- حضرت يعقوب عليه السّلام مريض سختى شد، نذر نمود اگر عافيت يابد دوست‌ترين اطعمه و اشربه را بر خود حرام نمايد. بعد از سلامتى آن دو را بر خود حرام نمود. يهود گفتند: اين دو در تورات حرام بوده. 3- تحريف تورات آسمانى، قبل از حضرت خاتم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به زمان طولانى بوده؛ از جمله آنها اينکه گفتند: تمام اصول مطعومات حلال بود بر بنى اسرائيل، پيش از تحريم تورات. پس نازل شد تورات به تحريم آن. تمام اين اقوال، کذب و افترا بود، حتى تورات ايشان تکذيب فرمود آن را.
تفسير اثنا عشرى، ج2، ص: 180