تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَمَنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ الْکَذِبَ مِنْ بَعْدِ ذلِکَ فَأُولئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ (94)
(فَمَنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ الْکَذِبَ مِنْ بَعْدِ ذلِکَ فَأُولئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ) چون يهود از آوردن تورات امتناع نمودند، افتراى آنان ظاهر گرديد. بعد بيان مفترين را فرمايد:
فَمَنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ الْکَذِبَ: پس هر که افترا کند و نسبت دهد بر خداى تعالى دروغ را در تحريم و تحليل، مِنْ بَعْدِ ذلِکَ: بعد از آنکه ظاهر شد که تحريم از اسرائيل بوده نه از ملک جليل، فَأُولئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ: پس آن مفتريان، ايشانند ستمکاران، و هيچ ظلمى بالاتر از ترک انصاف و مکابره با حق نيست بعد از واضح شدن آن.