1- معجزه بايد به قدرى روشن باشد که همه‌ى مردم در هر سطحى که هستند، اعجاز آن را درک کنند. «هذِهِ ناقَةٌ»
2- توهين به مقدّسات، کيفر بزرگ دارد. «لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ فَيَأْخُذَکُمْ» خداوند در سوره اعراف اين شتر را به خود نسبت داده است؛ «ناقَةُ اللَّهِ» «2»
3- تقسيم عادلانه‌ى منابع آب بايد طبق فرمان خدا صورت گيرد. «لَها شِرْبٌ وَ لَکُمْ»
4- شترى که رنگ و نشان الهى داشته باشد، بر انسان‌هاى عادّى مقدّم است. لَها شِرْبٌ وَ لَکُمْ ...
5- انسان طاغى، حتّى به حيوان بى‌آزار شيرده رحم نمى‌کند. «فَعَقَرُوها»
6- هشدارهاى انبيا را جدّى بگيريم. «لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ- فَعَقَرُوها فَأَصْبَحُوا نادِمِينَ»
7- هر کس که به کار ديگرى راضى باشد، در اجر يا گناه کار او شريک است.
«فَعَقَرُوها» با اينکه يک نفر ناقه را کشت.
8- هر ندامت وتوبه‌اى مقبول نيست. (توبه وندامت هنگام ديدن عذاب کارساز نيست). «نادِمِينَ- فَأَخَذَهُمُ الْعَذابُ»
«1». نهج‌البلاغه، خطبه 201.
«2». اعراف، 73.
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 358