تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَعَقَرُوها فَأَصْبَحُوا نادِمِينَ (157)
فَعَقَرُوها فَأَصْبَحُوا نادِمِينَ: پس پى کردند قوم ثمود ناقه را، پس گشتند
«1». تفسير برهان، ج 3، ص 187 و 188، چاپ دار الکتب العلميه.
جلد 9 - صفحه 480
پشيمانان از اين فعل وقت نزول بلاء، يعنى چون عذاب را ديدند پشيمان شدند و ندامت و توبه به آنها نفع نرسانيد، زيرا وقت توبه پيش از نزول عذاب مى‌باشد.