اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَمَن‌ِ افتَري عَلَي اللّه‌ِ الکَذِب‌َ مِن بَعدِ ذلِک‌َ فَأُولئِک‌َ هُم‌ُ الظّالِمُون‌َ (94)
افتري دروغ بستن است غير از کذب که دروغ گفتنست و اخص از دروغ است و گناهش بيشتر است بخصوص اگر بر خدا و رسول و امام باشد که مسلّما از گناهان کبيره است بلکه بسا موجب کفر ميشود اگر بدعت در دين باشد.
جلد 4 - صفحه 286
و افتري هم دو قسم است: يک قسم از روي جهالت و ناداني است، و قسم دوم از روي عمد و علم و عناد است که مورد آيه است و البته اينکه مفتري ظالم است هم ظلم بنفس که مورد عذاب ابدي ميشود و هم ظلم بانبياء که دروغ بآنها بسته و هم ظلم بديگران که آنها را در ضلالت و گمراهي انداخته.