تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنَّ فِي ذلِکَ لَآيَةً وَ ما کانَ أَکْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ (190) إِنَّ فِي ذلِکَ‌: بدرستى که در اين عذاب که بيرون آمدن آتش سوزان و حرارت آفتاب بود، لَآيَةً: هر آينه نشانه و علامتى است بر کمال قدرت منتقم حقيقى. وَ ما کانَ أَکْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ‌: و نبودند بيشتر اصحاب ايکه گرويدگان. مراد همه قوم است، زيرا هيچکس از اهل ايکه به شعيب نگرويدند به خلاف اهل مدين که جمعى از آنها ايمان آورده بودند. و ذکر اکثريت به اعتبار توافق اين آيه است به آيات سابقه که در آخر قصص انبياء مذکور شده. «1». تفسير منهج الصّادقين، ج 6، ص 479، چاپ کتابفروشى اسلاميّه. جلد 9 - صفحه 498