پیام‌های تفسیر نور

1- در هنگام قهر الهى، همه‌ى اسباب کاميابى بى‌فايده است. «ما أَغْنى‌ عَنْهُمْ» 2- رفاه مخالفان دين، شما را غمگين نکند که روزى آن را خواهيم گرفت. «ما «1». نحل، 118. «2». غافر، 31. «3». عنکبوت، 40. «4». نساء، 124. «5». مريم، 60. «6». نساء، 49. «7». نساء، 40. جلد 6 - صفحه 374 أَغْنى‌ عَنْهُمْ ما کانُوا يُمَتَّعُونَ» 3- قهر الهى، بعد از اتمام حجّت است. تنبيه بايد بعد از تذکّر باشد. وَ ما أَهْلَکْنا ... إِلَّا لَها مُنْذِرُونَ‌ 4- در هر امّتى اولياى خدا هستند که آنان را هشدار دهند. «مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا لَها مُنْذِرُونَ» 5- وظيفه‌ى انبيا هشدار است و در قبول يا ردّ مردم مسئوليّتى ندارند. «مُنْذِرُونَ» 6- انسان فطرتاً حقايق را درک مى‌کند، لکن چه بسا غفلت او را فرا مى‌گيرد، و درمان غفلت، تذکّر و هشدار است. «مُنْذِرُونَ» 7- تنبيه قبل از تذکّر، ظلم است. «ذِکْرى‌ وَ ما کُنَّا ظالِمِينَ» 8- شأن الهى از ظلم دور است. «وَ ما کُنَّا ظالِمِينَ»